تمام شد؟ یا شروع شد؟

نویسنده:
«تمام شد!» این جمله‌ای است كه هرسال وقتی آن را می‌گوییم كه پروژه‌ی چاپ فرم خبرنگار افتخاری، انتخاب خبرنگارهای نوجوان،طراحی و چاپ كارت‌های خبرنگار افتخاری و ارسال‌ آن‌ها به پایان می‌رسد....
«تمام شد!»
این جمله‌ای است كه هرسال وقتی آن را می‌گوییم كه پروژه‌ی چاپ فرم خبرنگار افتخاری، انتخاب خبرنگارهای نوجوان،طراحی و چاپ كارت‌های خبرنگار افتخاری و ارسال‌ آن‌ها به پایان می‌رسد. وقتی به این جمله می‌رسیم، یعنی كار ما تمام شد و بعد از پنج‌ماه كار، بار بزرگی از روی دوش ما برداشته شده است. اما پایان كار ما در این دوره، یعنی آغاز جدی‌تر یك دوره‌ی خبرنگاری برای 123 خبرنگار افتخاری دوچرخه.
ما در بخش نوجوان از ابتدای سال درگیر انتخاب خبرنگار برتر دوره‌ی یازدهم خبرنگار افتخاری دوچرخه بودیم. هنوز انتخاب شش خبرنگار برتر دوچرخه تمام نشده بود و خستگی‌مان درنرفته بود كه رسیدیم به دوره‌ی جدید و چاپ فرم دوره‌ی دوازدهم. این‌كه هرسال برای طراحی گرافیكی صفحه‌ی فرم خبرنگار افتخاری یك ایده‌ی تازه داشته باشیم، خودش كار بزرگ و سختی است! همراه با گرمای تابستان، فرم‌ها و آثار رسیده را ثبت و دسته‌بندی می‌كردیم و مهرماه هم درگیر انتخاب خبرنگارها از بین‌ داوطلب‌های این دوره بودیم. از زمان اعلام اسامی 123 خبرنگار افتخاری منتخب دوره‌ی دوازدهم در دوچرخه، تا همین چند روز قبل هم مشغول طراحی و چاپ كارت‌های خبرنگار افتخاری و ارسال آن‌ها بودیم. حالا وقتش رسیده كه یك نفس راحت بكشیم... اما كدام نفس راحت؟ كار بخش نوجوان كه تمام نمى‌شود! مثل قانون بقاى انرژى فقط از حالتى به حالت دیگر تبدیل مى‌شود! حالا این 123 نفر باید در طول این دوره‌ی 9ماهه‌ی خبرنگاری، خودشان را نشان دهند و فعال و پویا باشند تا در پایان دوره به‌عنوان خبرنگار برتر دست پیدا كنند.
در 11 دوره‌ی گذشته‌ی خبرنگار افتخاری، بعضی خبرنگارها، كارتشان را كه گرفتند، دیگر هیچ خبری از آن‌ها نشد. بعضی‌ها هم آن‌قدر به نویسندگی و خبرنگاری علاقه‌مند شدند كه با تجربه‌های خبرنگاری افتخاری، به‌طور حرفه‌ای وارد عرصه‌ی مطبوعات شدند و كم‌كم دارند به روزنامه‌نگارانی با تجربه و البته هم‌كاران ما تبدیل می‌شوند.
حالا باید تا تابستان 1397 صبر كنیم و ببینیم از این 123 خبرنگار، كدام‌ها عضو دسته‌‌ی اول هستند و كدام‌ها برای كسب نشان خبرنگار برتر و تبدیل‌شدن به یك شاعر، نویسنده، تصویرگر، عكاس یا روزنامه‌نگار حرفه‌ای تلاش می‌كنند.

تا همین چند سال قبل، اول كارت‌ها را حروف‌چینی و چاپ می‌كردیم، بعد عكس‌های خبرنگارها را روی كارت‌های چاپ‌شده می‌چسباندیم. گاهی موقع برش‌زدن، عكس‌ها خراب می‌شدند و گاهی موقع چسب‌كاری، همه‌جا چسبی می‌شد! بعد هم كارت‌های چسب‌زده را جدا جدا روی میز می‌چیدیم كه خشك شوند و به هم نچسبند. اما حالا چند سال است كه دیگر خبری از چسب و قیچی نیست. همه‌چیز در كامپیوتر اتفاق می‌افتد. در كامپیوتر این امكان را داریم كه عكس‌ها را تصحیح و رنگ‌هایشان را هم اصلاح كنیم. این‌طوری كارت‌های تر و تمیزتری به دست خبرنگارهای نوجوان دوچرخه می‌رسد.

همه‌ی كارت‌ها قبل و بعد از چاپ در چند مرحله چك می‌شوند كه اطلاعات خبرنگار، عكس و نشانی‌اش درست باشد. كارت‌ها كه چاپ شدند، برش می‌خورند و سردبیر آن‌ها را امضا می‌كند. بعد كارت‌ها پرس می‌شوند و كارت‌هایی كه مشكلی ندارند ارسال می‌شوند. در این مرحله باید خیلی حواسمان جمع باشد؛ نكند كه كارت یك خبرنگار را برای خبرنگار دیگری بفرستیم! البته امسال هم چند نفری بودند كه به‌خاطر نداشتن عكس مناسب یا نشانی دقیق، هنوز كارتشان را دریافت نكرده‌اند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code